Kot norweski leśny - oswojony dzikusek

styczeń 3, 2010 · By drachenfels

Rasa kot norweski leśny, jak sama nazwa wskazuje, wywodzi się z terenów malowniczej północy Europy. Przedstawiciele tej odmiany mają rzeszę sympatyków na całym starym kontynencie. Świetnie czują się na obszarach o srogim klimacie, a ich puszyste, półdługie, grube futro pozwala zaadaptować się do warunków o umiarkowanie niskich temperaturach.

Krótki i gęsty podszerstek tworzy dodatkowo szczelną barierę chroniącą przed zmoknięciem. Kot norweski leśny słynie z filuternych portek na tylnych kończynach i charakterystycznej kryzy wokół szyi. Stojące, lekko trójkątne uszy ciemniejsze na obwodzie, przesłonięte sierścią nadaje mu wygląd podobny jak u rysia. Nie tylko sama już postura, ale również natura osobników tej rasy kotów zdradza ich umiłowanie swobody i wolności. W porównaniu do maine coon koty norweskie są bardziej nieufny wobec obcych, zachowując w relacjach z nimi spory dystans. W stosunku do właścicieli oraz bliskich wykazuje ogromne przywiązanie, towarzyskość. Preferuje aktywny tryb życia, wciąż zaskakuje nowymi pomysłami w organizowaniu swego czasu na zabawy i figle. Przepada zarówno za łowami jak i podchodami. Wygląda niczym rasowy drapieżnik podczas tropienia ciekawiących go przedmiotów, począwszy od maskotek, skończywszy na drobnej zwierzynie. Kot norweski leśny potrzebuje do prawidłowej kondycji wysokoproteinowej diety, w której mile widzi także ryby. Jak wszystkie miłujące swobodę rasy kotów uwielbia przebywać na dworze i hasać w ogrodzie. Jest zwinny, bystry co wykorzystuje w pełnych gracji skokach oraz wdrapywaniu się na drzewa.

Przedstawiciele rasy kot norweski leśny to pełne wigoru, duże i silne pociechy, które nie tylko nadają się na towarzyszy samotnie mieszkających właścicieli, ale również odnajdują się w wielodzietnych rodzinach, w których przebywają również inne zwierzaki. Przeważnie szybko dogadują się z innymi futrzakami, a drobne niesnaski zamieniają w ogólnorozwojowe potyczki.